print terug

PERSBERICHT

8 augustus 1983



Belangrijke gerechtelijke uitspraken t.a.v. vrouwen in India


Eind juni jl. heeft het Hoogste Gerechtshof (Supreme Court) in New Delhi een tweetal belangrijke uitspraken gedaan met betrekking tot de kontroversiele verkrachtingswetgeving.
Allereerst stelde het Gerechtshof dat een vrouw die verkracht is haar recht kan halen zonder eerst te moeten bewijzen dat ze ook werkelijk verkracht is. De rechter M.P. Thakkur ging ervan uit dat het in een samenleving als India erg onwaarschijnlijk is dat een vrouw valselijk beweert te zijn verkracht, gezien de sociale implikaties die een dergelijke aantijging met zich meebrengt. Tegelijkertijd deed het Gerechtshof in een andere verkrachtingszaak de uitspraak, dat het niet langer nooozakelijk is, voor arme vrouwen die in afgelegen gebieden wonen, om medisch bewijs van de verkrachting aan te voeren om veroordeling mogelijk te maken.

Dankzij vrouwengroepen is de diskussie over verkrachting sinds 1977 eindelijk in de publieke belangstelling komen te staan. Dit gebeurde naar aanleiding van de zogenaamde Mathura-verkrachting. Twee politieagenten, beschuldigd van de verkrachting van de minderjarige Mathura, werden door het Hoogste Gerechtshof vrijgesproken. Hierdoor stelde het Gerechtshof in feite dat het meisje had toegestemd in de sexuele handeling. Vrouwenorganisaties eisten een heropening van de Mathura-zaak, hetgeen afgewezen werd, maar de publieke diskussie over de verkrachtingswetgeving was op gang gebracht.
Nog steeds vereist de wet dat een vrouw moet bewijzen dat ze niet ingestemd heeft met de sexuele handeling. Om dit te kunnen bewijzen moet een vrouw dus eigenlijk geweld uitlokken.
Onder druk van de publieke diskussie wees de regering een speciale kommissie aan, die wijzigingen moest voorstellen in de bestaande wetgeving. In 1980 werd een wetsvoorstel ingediend bij het parlement. Dit voorstel negeerde echter vrijwel alle belangrijke aanbevelingen. die de kommissie gedaan had zoals: het belang van het thuis ondervragen van een slachtoffer door een vrouwelijke politieagent en erkenning van verkrachting onder ekonomische druk. Het hele wetsvoorstel was een farce en diende er slechts toe te laten zien dat de overheid gevoelig was voor vrouwenproblematiek.
Ondanks het feit dat er van overheidswege (nog) niet veel valt te verwachten, zijn de vrouwen in de Indiase vrouwenbeweging hoopvol gestemd dankzij de recente uitspraken van het Hoogste Gerechtshof, dat hierin de overheid is voorgegaan. Goed voorbeeld, doet goed volgen.


Landelijke India Werkgroep - 28 juni 2004