terug naar vorige pagina

School

"Het onderwijs is niet goed". Dat is het eerste wat de oom van Nandu zegt als de basisschool in Tigariya Sancha ter sprake komt. Tigariya Sancha is zomaar een dorpje in de provincie Madhya Pradesh. Zoals er honderdduizenden dorpjes zijn op het platteland van India. Nandu is tien jaar en zit al vier jaar op school. Hij kan losse letters lezen, maar geen hele woorden. Ook zijn oudere zus kan niet lezen. Zij ging van school af toen zij in groep drie zat. Zijn vriendje Chena Lal, die al in groep vijf zit, kan ook nog steeds niet lezen. Wat gebeurt er eigenlijk in de school van Tigariya Pancha? Volgens Chena Lal heel weinig. De onderwijzers geven nauwelijks les. En als ze dat wel doen, dan vragen ze de leerlingen om teksten uit Hindi-boeken over te schrijven. Als je nog niet kan lezen wat er staat, leer je daar natuurlijk weinig van!

Moet je je eens voorstellen dat jij nog niet of nauwelijks kan lezen, maar al wel hele zinnen moet gaan overschrijven! Leer je daardoor lezen? Natuurlijk niet. Voor Nandu's oom is het duidelijk: Het was zonde van het geld en de tijd om Nandu naar school te laten gaan.

Het voorbeeld van Tigariya Pancha komt uit onderzoek van het Indiase 'Probe-team'. De onderzoekers hebben heel veel scholen bezocht. En met leerlingen, ouders en ook met onderwijzers gesproken. Helaas is de school in Tigarya Sancha geen uitzondering. Op veel basisscholen in India leren de kinderen bijna niets. Geen wonder dat veel ouders hun kinderen dan maar helemaal niet school sturen!



begin tekst

terug naar vorige pagina

Landelijke India Werkgroep - 2 juni 2000