INDIA Kinderkoerier

Brief van Charan Teja

Charan Teja is dertien jaar en zit nu op de jongensschool.

'Mijn vader helpt op de boerderij van een rijke boer. Vroeger ging ik met hem mee naar de boerderij. Mijn moeder werkt ook als landarbeider. Ik help mijn ouders in de vakantie. Dan pas ik op het vee en dat vind ik niet erg. We wonen in een kleine hut. Zelf heb ik geen kamer. Ik hou vooral van de boeken, die ik heb. Ik vind het leuk op school.

Mijn vrienden en ik helpen elkaar. Mijn vrienden heten Yadagiri en Ramchandraiah. Ze hebben me geld gegeven om boeken te kopen. We leerden elkaar kennen toen we samen voor de koeien en geiten zorgden. We spelen nog steeds met elkaar. Ik hou van het spel 'Kabaddi'. Ik vind de vakken op school erg leuk. Ik weet dat ik veel leer voor de toekomst. Ik vind Telegu een leuk vak, want dat is mijn moedertaal. Ik hou niet van Engels en Hindi.

Voor ik naar school ging werkte ik als veehoeder. Ik zorgde voor ons eigen vee en dat van mijn baas, een boer. Ik werkte ook wel op de boerderij. Ik vind leren leuk. Kinderen moeten niet werken. Ze moeten naar school. Als ik groot ben, wil ik burgemeester worden.'


Landelijke India Werkgroep - 21 januari 2003