|
De actieve bemoeienis van de LIW met het
onderwerp kinderarbeid is midden jaren negentig
begonnen. SACCS, de Indiase coalitie tegen
kinderslavernij, vroeg ons om mee te doen met
Rugmark, een keurmerk voor tapijten zonder
kinderarbeid. De reden voor dit keurmerk was duidelijk:
ongeveer 300.000 kinderen in Noord-India
knoopten tapijten die vooral in Europa en de VS
werden verkocht. De grove uitbuiting van deze
kinderen was een schandaal dat wereldwijd tot
veel aandacht voor kinderarbeid leidde. Maar voor
het eerst was het ook mogelijk als consument
iets tegen kinderarbeid te doen: een Rugmark-tapijt kopen. Woonwinkels als Carpetland en
Roobol sloten zich bij Rugmark aan. IKEA deed
dat niet, maar begon – getroffen door slechte
publiciteit over haar tapijten – wel met het controleren
van ál haar leveranciers op kinderarbeid
en slechte arbeidsomstandigheden. Kinderarbeid
bij de leveranciers van IKEA is nu grotendeels
verdwenen. Maar voor de volwassen arbeiders is
er nog veel te verbeteren. De kledingindustrie staat al jaren in een kwade
reuk vanwege kinderarbeid en andere misstanden.
De Schone Kleren Kampagne, waarin de
LIW sinds begin jaren negentig actief is, besloot
om een gedragscode te ontwikkelen waarin naast
bestrijding van kinderarbeid ook andere internationaal
afgesproken arbeidsrechten aan bod
komen. Bedrijven als C&A, adidas en Nike lagen
onder vuur omdat in hun ‘uitbestedingsketen’
op grote schaal arbeidsrechten werden geschonden.
Na jaren actievoeren gaven deze bedrijven,
net als IKEA, eind jaren negentig toe dat zij
daar zelf verantwoordelijkheid voor dragen.
Maatschappelijk verantwoord ondernemen (MVO)
raakte in zwang. Onder publieke druk begonnen
bedrijven hun productieketen op kinderarbeid en
soms op de arbeidsrechten van volwassenen te
controleren. MVO heeft bij een aantal bedrijven dus zeker
resultaat opgeleverd. Maar de problemen
zijn ook in de sterk bekritiseerde kledingsector
nog lang niet opgelost. Zelfs bij ‘koplopers’ zijn
de lonen nog steeds minimaal. Zeker in China,
maar ook in India, is er nauwelijks vakbondsvrijheid
en wordt – vaak gedwongen – extreem lang
gewerkt. Kinderarbeid is voor een deel uitgebannen,
maar thuis en in kleine ateliers zijn nog
steeds veel kinderen te vinden. Ook blijkt dat de
controle door bedrijven misschien wel kinderarbeid
vermindert, maar voor volwassenen nauwelijks
tot verbeteringen leidt. De Schone Kleren
Kampagne vat dit probleem in een recent rapport
samen als ‘Looking for a quick fix’. Het probleem
is vooral dat de arbeiders en de vakbonden vaak
nauwelijks naar hun mening wordt gevraagd, laat
staan dat zij worden betrokken bij het werken
aan oplossingen. De twintig bij de Nederlandse
Fair Wear Foundation aangesloten kledingbedrijven
doen dat overigens nadrukkelijk wel. In veel andere bedrijfstakken is er nog nauwelijks iets gebeurd. Zo schat de Internationale Arbeidsorganisatie (ILO) dat er wereldwijd 1 miljoen kinderen in mijnen en steengroeven werken. Waarschijnlijk is die schatting te laag. Alleen al in het Indiase Bellary district, deelstaat Karnataka, werken circa 200.000 kinderen
STOP Kinderarbeid School, de beste werkDe LIW neemt deel aan de Europese campagne ‘
STOP Kinderarbeid – School, de beste werkplaats’.
Deze campagne, die in Nederland samen
wordt gevoerd met FNV Mondiaal, Hivos en de
Algemene Onderwijsbond, zet zich in voor het
afschaffen van álle vormen van kinderarbeid die
kinderen belet om naar school te gaan en gezond
op te groeien. Armoede wordt vaak gezien als dé
reden waarom kinderen niet naar school gaan.
Gedacht wordt dat arme ouders het inkomen
van hun kind absoluut niet kunnen missen. Het
blijkt echter dat juist actieve bestrijding van
alle kinderarbeid het gezinsinkomen verhoogt!
Het schept namelijk veel banen voor volwassen
en een betere positie om een hoger loon te
bedingen. Ook andere oorzaken van kinderarbeid
zoals slecht onderwijs en ingeslepen denkbeelden
– in India bijvoorbeeld de discriminatie van
Dalits (‘kastelozen’) – kunnen effectief worden
bestreden. Tot nu toe richtte de campagne STOP Kinderarbeid
zich vooral op de financiële steun die
regeringen en de Europese Unie aan onderwijs in
ontwikkelingslanden geven. De campagne blijft
bepleiten dat deze steun ook wordt gebruikt om
werkende kinderen op een gewone dagschool te
krijgen. Nu worden zij vaak afgescheept met een
avondklasje na een lange werkdag. De komende
jaren gaat STOP Kinderarbeid zich ook actief
bezig houden met bedrijfstakken waar in de
productieketen nog veel kinderen werken. Naast
natuursteen, thee en katoenzaad is dat ook het
geval bij de productie van (andere) landbouwproducten
en in de toeristische sector. De campagne
heeft als boodschap dat álle kinderarbeid
bestreden moet worden. Geen ‘half werk leveren’
dus. Maar dat moet niet gebeuren door kinderen
er alleen ‘uit te gooien’, maar door tegelijk te
zorgen dat ze naar school kunnen. Dat kan alleen
door nauw samen te werken met lokale organisaties.
Én door er voor te zorgen dat ook de
arbeidsrechten van hun ouders door verantwoord
te ondernemen worden gewaarborgd. Wilt u per mail en/of halfjaarlijks per post
geïnformeerd worden over de activiteiten
van de LIW op het gebied van kinderarbeid,
onderwijs en maatschappelijk verantwoord
ondernemen? Stuur dan een bericht naar kinderarbeid@indianet.nl. De LIW is een stichting met als doel vanuit Nederland bij te
dragen aan
een menswaardig bestaan voor de (kans)armen in India. Zij doet dit door voorlichting en campagnes.
Landelijke India Werkgroep, Mariaplaats 4e, 3511 LH Utrecht |