terug
Uit: India Nieuwsbrief 50 (sep-okt 1987)



India 40 jaar, de LIW 10 jaar

Het vijftigste nummer



Het nul-nummer, oktober 1978

Het begon allemaal met een klein groepje mensen op ene kleine zolderkamer in Utrecht, eind jaren '70. Dit groepje bestond uit een aantal zeer bij India betrokken Nederlanders, voornamelijk AziŽ-wetenschappers en studenten. Het was 1976 en het ging niet goed met India. Indira Gandhi had de noodtoestand uitgeroepen omdat ze de protesten die opklonken tegen haar ekonomisch beleid niet meer in banen kon leiden. Ondanks alle repressieve maatregelen tegen tienduizenden oppositieleden, die bijna allemaal zonder enige vorm van protest werden vastgezet en achtervolgd, bleven de Nederlandse media en de politiek zich vrijwel kritiekloos achter Indira Gandhi opstellen.
Het kleine groepje vond dat daar wat tegenover moest komen te staan. Er werd besloten maar eens een vereniging in het leven te roepen, die mensen bij elkaar zou brengen die een ander geluid konden laten horen: de Landelijke India Werkgroep. Vanuit deze vereniging zou voorlichting worden gegeven en informatie naar buiten worden gebracht om ook de stem van de oppositie in India in Nederland te laten doorklinken. Voor dat doel had de vereniging een spreekbuis nodig en werd besloten tot uitgave van een eigen blad: de
India Nieuwsbrief.


Er bestond echter in die periode al een ander blad dat zich met Zuid-AziŽ bezighield: het tweemaandelijkse Zuid-AziŽ Bulletin (ZAB), destijds geÔnitieerd door twee vooraanstaande AziŽ-wetenschappers: Breman en Heesterman. Het blad had een thematische opzet en was nog weinig gericht op aktualiteit. Toch leek het logisch vanuit de nieuwe vereniging om eerst eens met de redaktie van het blad te gaan praten over een eventueel samengaan, alvorens zelf een nieuw blad uit te geven. In 1978 zijn de gesprekken over een eventueel samengaan van beide bladen begonnen. Er bleken nogal wat meningsverschillen over de daadwerkelijke invulling ervan, en dus werd besloten alvast maar een eerste (proef-)nummer van de India Nieuwsbrief uit te geven. Dat was op de historische dag 1 oktober 1978. Een beetje een knullig uitziend blad, 25 pagina's, A-4, gestencild, maar met stevige artikelen met vooral aktuele informatie over de politieke situatie in India, de ontwikkelingsproblematiek en de vrouwenbeweging.
De toenmalige 3 koppen tellende redaktie hield nog een slag om de arm. Dat blijkt uit het voorwoord: "Dit nummer is inhoudelijk niet doorgepraat, noch door de voorlopige redaktie noch door de Landelijke India Werkgroep. Een aantal artikelen zal misschien kontradiktorisch overkomen of eenzijdig gericht lijken. Evenmin werd doorgepraat in hoeverre de artikelen door de LIW dienen te worden onderschreven..." Elk begin is wat onzeker.
Gedurende twee jaar zijn nog pogingen gedaan om een samengaan met ZAB te bewerkstelligen, maar het liep allemaal op niets uit. Korte tijd hebben de twee bladen naast elkaar bestaan, totdat het Zuid-AziŽ Bulletin opeens niet meer verscheen. De redenen daartoe zijn tot nu toe onduidelijk. India Nieuwsbrief was daarna het enige Nederlandstalige blad over Zuid-AziŽ. Enige tijd later werd gestart met een blad over Sri Lanka, Lanka Aktua, een uitgave van de Sri Lanka Werkgroep.


    Gewone IndiŽrs en gewone Nederlanders

Het is niet gemakkelijk om op kommerciŽle basis een rendabel blad uit te geven over een specifiek onderwerp, maar het is nog veel moeilijker om een rendabel blad (d.w.z. zichzelf bedruipend) uit te geven op ideologische grondslag.
Wat is nou die ideologie, hoe vertaal je die en naar wie wil je die uitdragen? Vele redaktievergaderingen hebben deze vragen centraal gestaan tijdens de diskussies over de artikelen. Over een paar zaken was de redaktie het wel eens: de India Nieuwsbrief moest de stem van de progressieve bewegingen in India laten horen (lees CPI, CPI(M)); later werd daar nog aan toegevoegd: "De stem van de 'gewone IndiŽr'".
Het bleek veel moeilijker om overeenstemming te bereiken over de vraag voor wie je nu schrijft. Als mogelijke doelgroep werden de volgende 'nivo's' onderscheiden:
a. zij die een aktieve en/of politieke betrokkenheid met India hebben,
b. beroepsmatig bij India betrokken mensen zoals de media, politici en vakbondsmensen, en
c. de emotioneel bij India betrokken groep.
Vooral over de laatste groep als doelgroep heeft men lang twijfels gehad. In het laatste geval zouden namelijk belangrijke konsessies moeten worden gedaan aan de diepgang van de artikelen en de opzet van het blad. Na enige tijd werd toch besloten ook voor de laatste (en grootste) doelgroep te schrijven, wat betekende meer artikelen over kultuur en meer sfeerverhalen. Toen besefte men waarschijnlijk dat de emotioneel bij India betrokken mensen de 'gewone Nederlanders' zijn.
Toch blijkt het tot op de dag van vandaag moeilijk voor de redaktie om juist gericht voor deze groep te schrijven. Kultuur bijvoorbeeld blijkt toch vaak het sluitstuk van een blad dat boordevol staat met historische en aktuele informatie over politieke en ekonomische ontwikkelingen in India. Maar om het laatste was het dan ook allemaal begonnen.


    India Nieuwsbrief en de Derde-Wereldbeweging

De tijden zijn veranderd: de tachtiger jaren zijn de jaren van de nieuwe zakelijkheid, het toenemend individualisme, de jaren van de Yuppies en de Cosmo-vrouwen. Ook de Derde-Wereldbeweging is niet meer wat ze in de jaren '70 was: in die jaren mocht ze zich verheugen in een groeiende interesse en betrokkenheid, naast de vredesbeweging, de vrouwenbeweging, ťn de milieubeweging. Alleen de twee laatste bewegingen mogen nog op een konstante of zelfs groeiende belangstelling rekenen. Derde Wereld is 'uit'. De Nederlander mag weer aan zichzelf denken en medeleven, daar koopt de Derde Wereld niks voor. Voor vrijwel alle landengroepen en solidariteitsorganisaties geldt dat ze in de jaren '80 leden hebben verloren, naast de ondersteuning van subsidies en donaties. Het Ministerie van Ontwikkelingssamenwerking is daarvan een van de belangrijkste trendsetters, door in haar beleid door te voeren dat Nederland best geld wil steken in 'ontwikkelingssamenwerking', maar dan mag ze daar zelf ook wel iets aan overhouden. Als gevolg van dat beleid is het Ministerie meteen begonnen lastige klupjes, die niet in de lijn van het beleid van de Nederlandse regering werken, te korten in hun subsidies. Met als gevolg dat er weinig publieksakties meer georganiseerd konden worden, Derde-Wereldbladen verdwenen, en de mogelijkheden om een kritisch geluid te laten horen in de kiem werden gesmoord. De Landelijke India Werkgroep heeft zich overeind weten te houden, mede omdat het land politiek niet zo gevoelig ligt als bijvoorbeeld Nicaragua, de Filippijnen en Angola, maar ook omdat de belangstelling voor India wel is veranderd, maar niet is afgenomen.
Hetzelfde beleid van de Nederlandse regering zorgde voor een toenemende ekonomische belangstelling voor India. Er werden deuren geopend voor het Nederlandse bedrijfsleven, en toeristen kozen in toenemende mate India als verre bestemming. Het was zowel voor de LIW als vereniging, alsook voor de India Nieuwsbrief van belang in te spelen op die veranderde belangstelling. Er werd meer ingegaan op de belangen van het Westers bedrijfsleven in India, en langzaam aan werd ook ingespeeld op de doelgroep reizigers, zij het dan het meer kritische deel daarvan. De aanvankelijk wat felle politieke retoriek maakte vaker plaats voor een wat meer journalistieke stijl met interviews en sfeerverhalen.
De kontinuÔteit van de India Nieuwsbrief bleef ook gegarandeerd omdat, ondanks alle maatschappelijke veranderingen en de verandering van de tijdsgeest, er toch steeds een vaste groep India-geÔnteresseerden is blijven bestaan, die zich politiek en sociaal betrokken voelde bij India. Die groep is vooral te zoeken in de kerkelijke en welzijnshoek van onze samenleving.
Niet in de laatste plaats moet de kontinuÔteit en zelfs de groei van het blad toegeschreven worden aan het feit dat er een vaste kern van redaktieleden bestond die, op vrijwillige basis, steeds weer in staat was de nieuwsbrief tweemaandelijks te laten verschijnen, voorzien van aktuele en achtergrondartikelen over de meest uiteenlopende onderwerpen. Geen geringe prestatie, ook gezien de magere begroting van het blad.


    Leesbare kost

De redaktie schreef aanvankelijk het grootste deel van de artikelen zelf. Ze beschikte toen nog niet over een 'pool' van schrijvers die ze kon inschakelen op diverse onderwerpen. De redaktieleden meenden vaak zelf nog voldoende expertise in huis te hebben om op aktuele onderwerpen in te springen. Dit echter niet altijd tot grote tevredenheid van de rest van de vereniging. Vooral wanneer het artikelen betrof met een sterk politieke geladenheid, was er nogal eens sprake van meningsverschil tussen de redaktie en andere leden van de LIW. Dat wekte wel eens wrevel op, temeer omdat het blad de funktie had om als spreekbuis van de Landelijke India Werkgroep te funktioneren, maar er lang niet altijd een consensus bestond over de visie die ze uit wilde dragen. Het gevolg was vaak heftige diskussies en briefwisselingen: de ťťn vond dat het blad zoveel mogelijk de lijn van beide kommunistische partijen (CPI en CPI(M)) moest volgen, een ander was de mening toegedaan dat juist niet-gouvernementele organisaties een betere basis vormden om van daaruit de ontwikkeling van India te bevorderen. Er zijn diverse diskussies gevoerd over de visie ten aanzien van het Nederlandse ontwikkelingsbeleid: moest dit nu wel of niet op de arme groepen worden gericht?
Ondanks de felheid waarmee menige diskussie gepaard ging, moet worden gekonstateerd dat de redaktie ťťn van de belangrijkste organen binnen de LIW vormde, voor wat betreft het steeds weer aanzwengelen van de diskussies ten behoeve van een eigen visie-ontwikkeling. Ook intern heeft dit wel eens geleid tot onoverkomelijke meningsverschillen tussen redaktieleden onderling, en dit resulteerde wel eens in een wisseling van de wacht. De diskussies werden allemaal wat minder scherp toen ook andere LIW-leden gevraagd werden artikelen aan te leveren. Langzaamaan trachtte de redaktie een 'pool' van potentiŽle schrijvers te kreŽren, een poging die maar ten dele slaagde. Het handhaven van een bepaalde kwaliteitsnorm was daar mede debet aan. Het bleek niet gemakkelijk, zelfs voor experts op dat gebied, om leesbare kost te schrijven voor een brede groep lezers. Er is daarom her en der wel eens een traan weggepinkt van boosheid of teleurstelling, van een ijverige auteur die zijn artikel niet geplaatst zag ondanks zijn of haar inspanning daarvoor. Maar zo gaat dat in medialand. Meestal werden de artikelen afgewezen vanwege een gebrekkige stijl of vorm, maar op de achtergrond speelde politieke visie ook vaak een rol. In de archieven van de India Nieuwsbrief zit een aantal zeer verbolgen brieven verborgen, veelal formeel geschreven, maar met een pisserige ondertoon. De redaktie behield zich steeds het recht voor om middels het blad een eigen visie uit te dragen en daarvoor ontving ze links en rechts wel eens klappen.


    Pluimen

Buiten alle kritiek die er mogelijk is op een redaktie en een blad dat op een zeer specifiek gebied zijn nek durft uit te steken, zijn een aantal pluimen zeker ook op zijn plaats. De man die al sinds jaar en dag de lay-out verzorgt voor de India Nieuwsbrief zei eens: "De IN verdient 'n prijs omdat binnen de kleinst mogelijke marges een optimaal resultaat wordt gehaald". Alle aktiviteiten worden op vrijwillige basis verricht, zowel het redaktionele werk als ook het typewerk, de lay-out en de verzending, en tegen minimale kosten. Heel voorzichtig wordt er nu aan een andere vorm gewerkt teneinde een grotere publieksgroep te bereiken. De huidige oplage van bijna duizend exemplaren zou vergroot kunnen worden, zeker gezien de toenemende belangstelling, ook in de landelijke pers, voor wat gaande is in India. Maar aangezien de laatste toch vaak blijft steken in de berichtgeving over nieuwe kommunalistische rellen tussen moslems en hindoes en sikhs en hindoes, en de nieuwe zakelijkeheid in het ontwikkelingsbeleid wel erg vaak het voordeel van de twijfel geeft, vervult de India Nieuwsbrief nog steeds een belangrijke funktie voor de ťcht geÔnteresseerden, met het geven van diepgaander achtergrondinformatie. Houwen zo!

XXX




begin document

tijdschrift India Nu

HOME Landelijke India Werkgroep

Landelijke India Werkgroep - 10 februari 2010