terug
Uit: India Nu 77 (mrt-apr 1992)


Struisvogelpolitiek

De Indiase autoriteiten en Aids



In tegenstelling tot Aids in Afrika lijkt er over Aids in India weinig bekend te zijn. Iedereen vermoedt dat ook daar de epidemie een grote omvang moet hebben, maar informatie daarover is veelal moeilijk te vinden. Onlangs verscheen in het medische tijdschrift The Lancet een bericht over Aids in India. Daaruit bleek dat in WHO (World Health Organization)-kringen wordt beweerd dat in India een Aids-epidemie aan de gang is die sneller om zich heen grijpt dan de Aids-epidemie in Afrika. Als oorzaken voor deze snelle ontwikkeling worden genoemd (1) de enorme omvang van de prostitutie, (2) de ontkenning van de autoriteiten van zowel het bestaan van de prostitutie als het bestaan van de Aids-epidemie, en dientengevolge (3) het ontbreken van strategieën om het probleem te lijf te gaan.
XXX bewerkte voor
India Nu een bericht uit The Lancet.


Bloeddonoren

In het gebouw vlakbij het Bombay Central Station is het hoofdkwartier gevestigd van één van Bombay's organisaties van professionele bloeddonoren. In de afgelopen maanden is het voor professionele bloeddonoren dermate moeilijk geworden hun brood te verdienen in de stad, dat zij zich gedwongen zagen een eigen bureau op te richten. Veel van hen zijn seropositief (geïnfecteerd met het Aids-virus). Hun belangrijkste doel is bloedbanken en laboratoria zover te krijgen dat ze hun bloed kopen zonder het eerst te testen of vervelende vragen te stellen.
In India wordt meer dan de helft van het donorbloed gekocht van professionele bloeddonoren. Elk jaar wordt er meer dan 5 miljoen liter bloed verkocht, met een jaarlijkse omzet van meer dan 100 miljoen gulden. Tot twee jaar geleden gebruikte de Indiase farmaceutische industrie voor hun bloedprodukten ook professioneel donorbloed. Toen de overheid ontdekte dat veel van dit bloed geïnfecteerd was met Aids, werd de produktie van bloedprodukten opgeschort. Bloedprodukten worden nu door India geïmporteerd.


Controle op donorbloed

In acht Indiase steden, waaronder Bombay, zijn programma's gericht op bloedonderzoek gestart. Veel artsen blijven beweren dat 95% van het gedoneerde bloed onveilig is. De afgelopen 5 jaar heeft Dr. Iswar Gilada, een Aids-specialist van het JJ Hospital in Bombay, zich binnen de Indian Health Organization (IHO) sterk gemaakt voor strengere controle op donorbloed, meer overheidsactiviteiten

een Aids-test wordt uitgevoerd in een kliniek in New Delhi
(foto: I n d i a   T o d a y)
om de verspreiding van de ziekte in te dammen, en hulp van de internationale gemeenschap bij voorlichtingscampagnes. In een recent onderzoek toonde Dr. Gilada aan dat 80% van de professionele bloeddonoren in Bombay seropositief is, waarvan een derde reeds verschijnselen van de ziekte vertoont. Vanwege het testen van bloed vertrekken veel bloeddonoren naar andere delen van India, waardoor duizenden mensen gevaar lopen met Aids geïnfecteerd te worden.
Dr. Gilada verwacht dat er in 1995 in India 250.000 seropositieven en 60.000 Aids-patiënten zullen zijn. Deze prognose baseert hij op WHO-gegevens.


Houding van autoriteiten

Indiase gezondheidsautoriteiten lijken de ernst van de Aids-epidemie te bagatelliseren. Sommige artsen beweren dat de cijfers worden vervalst en de gevaren worden onderschat teneinde geen gelden aan Aids-bestrijding te hoeven besteden. Tot voor kort spraken overheidsberichten nog van de krachtige moraal van het land als de beste manier om de epidemie te beperken.

Artsen die protesteren tegen deze gelatenheid moeten boeten voor hun kritiek. In 1987 werd Dr. Gilada overgeplaatst naar een afgelegen district in de deelstaat Maharashtra nadat hij de bevindingen had aangevochten van een sectie op een vrouw die aan Aids gestorven was. Zijn problemen begonnen in juli van dat jaar, toen hij door een huisarts werd gevraagd een prostituée op te nemen op de afdeling huid- en geslachtsziekten van het JJ Hospital, terwijl er grote oppositie was van de ziekenhuisleiding omdat de vrouw verschijnselen van Aids vertoonde. In afwachting van het resultaat van de Aids-test overleed de vrouw. Dr. Gilada beweert dat de ziekenhuisdirectie hem dwong van sectie op de vrouw af te zien en te verklaren dat de vrouw aan tuberculose was overleden.
Hoewel hij de sectie toch liet uitvoeren en weigerde de gevraagde verklaring af te geven, werd in de door het ziekenhuis afgegeven overlijdingspapieren de dood toch aan tuberculose toegeschreven. Hierop bracht Dr. Gilada het positieve resultaat van de Aids-test naar voren.
In aansluiting op een verhoor over zijn handelswijze werd hij overgeplaatst naar een afgelegen district. Hoewel hij nu terug is in het JJ Hospital, was zijn veroordeling een duidelijk signaal naar zijn collega's.


Voorlichting

Medische organisaties zoals het IHO dragen nu grotendeels de verantwoordelijkheid voor de voorlichting over Aids. Er is nu ook een Aids-afdeling in het JJ Hospital bemand met werknemers van het IHO.
Een belangrijk deel van hun werk vormt de voorlichting over "safe sex" aan prostituées en bloeddonoren. Als het donker Wordt en het werk voor de 200.000 prostituées die Bombay rijk is begint, vertrekt het IHO team, dat bestaat uit een arts, een maatschappelijk werker en een gezondheidsvoorlichter, naar de rosse buurt. Het lijkt dan alsof ze een verkiezingscampagne voeren als ze met megafoons alles over Aids en het voorkomen van infectie uitleggen. Er worden voorlichtingsbladen verspreid, diavoorstellingen gegeven en gratis condooms verstrekt aan prostituées en hun klanten.

Het IHO organiseert ook kinderopvang, onderwijs en voorlichting voor kinderen van deze vrouwen met het doel gezondheidsvoorlichting te verschaffen en te voorkomen dat deze kinderen hun moeders levenswijze zullen overnemen. Het IHO heeft een zware taak: in één van de door hen bezochte etablissementen verliet om de twee minuten een klant het pand.

De omvang en dreiging van de Aids-epidemie in India is dermate ernstig dat alleen een grote inspanning het tij kan keren. De acties die door het IHO en soortgelijke organisaties worden ondernomen zijn weliswaar een stap in de goede richting, maar zolang de Indiase autoriteiten het probleem niet serieus nemen en een grootscheepse preventiecampagne verhinderen zal van effectieve Aids-bestrijding niet veel terecht komen.

XXX

(Dit artikel is een bewerking van een bericht in het medisch tijdschrift The Lancet, augustus 1991)




begin document

tijdschrift India Nu

HOME Landelijke India Werkgroep

Landelijke India Werkgroep - 16 juli 2008