Uit: India Nu 199 (sep-okt 2012)


One in a billion
India telt meer dan één miljard mensen. Wie zijn ze? En wat doen ze iedere dag? De redactie vraagt het hen voor u
Sunil Chaterjee (53) werkt in Vietnam voor een Indiaas bedrijf dat gespecialiseerd is in ICT voor ziekenhuizen. Hij benadrukt de sociale inborst van Indiërs, maar ziet tegelijk het gevaar van het informele: door gebrek aan zakelijkheid is alles niet altijd even transparant.


Wat heb je gedaan vandaag en wat zijn je plannen voor de rest van de dag?
Vandaag ontmoet ik zaken partners met wie ons bedrijf veel samenwerkt. Wij zijn gespecialiseerd in ICT voor ziekenhuizen. Door toenemende welvaart komen er meer particuliere klinieken in Vietnam. Dat is onze markt. In India doen wij de ICT van veel ziekenhuizen. Maar wij exporteren onze kennis dus ook naar andere landen zoals Vietnam. Ik woon en werk nu drie jaar in Hanoi.

Wat ga je de rest van de week doen?
Ik heb altijd veel afspraken. Contacten leggen en onderhouden is een belangrijk deel van mijn werk. Zowel formeel als informeel. Zo bezoek ik deze week een congres met een aantal Vietnamese ziekenhuisdirecteuren over modernisering van zorg. Daar geef ik een presentatie over ICT. In de avonden zijn er etentjes en bezoeken wij karaokebars. Ik vind karaoke vreselijk maar in zo'n bar worden veel zaken gedaan, dus ik ga daar altijd naartoe.

Wat maakt je trots Indiër te zijn?
Indiërs zijn sociale mensen. Wij houden ervan om contact te hebben met anderen. Dat is ook de basis van de handelscontacten die wij hier hebben. Op het informele vlak zijn wij sterk. Wij hebben veel concurrentie van
<< Weten jullie dat veel schoolkinderen in India leren over een beroemde Nederlander? >>
Chinezen. Zij zijn op het formele vlak beter. Zij leggen op een andere manier contact dan wij Indiërs. Ik ben trots op onze sociale basishouding. Dat biedt ons veel mogelijkheden om ons in de wereld te bewegen. Want ondanks alle moderniseringen is sociaal contact de basis van alle ontwikkeling.

Waarover ben je bezorgd als Indiër?
De keerzijde van onze affiniteit met het informele is dat wij niet zakelijk genoeg zijn. Veel transacties zijn niet transparant. Dat maakt de handel, maar ook de politiek, schimmig. En het biedt een voedingsbodem voor corruptie. Het is onduidelijk wie verantwoordelijk is voor bijvoorbeeld financiële verliezen van bedrijven. Dat maakt ons kwetsbaar als samenleving.

Wat doe je over tien jaar?
Ik hoop over tien jaar in een land waar ons bedrijf actief is, directeur te zijn. In Vietnam of ergens anders. Als directeur zou ik hard werken om het bedrijf zakelijker en transparanter te maken.

Hoe zie je India over twintig jaar?
India zal blijven groeien als regionale grootmacht en de samenwerking blijven zoeken met andere landen. Maar India zal China niet voorbij kunnen streven. Dat moeten wij accepteren. Ik verwacht een lange burgeroorlog in Pakistan waar India veel hinder van zal hebben door bijvoorbeeld vluchtelingen. Het lijkt mij uitgesloten dat voor Kashmir in de komende twintig jaar een oplossing zal worden gevonden.

Is er iets dat je aan de Nederlandse lezers wilt vertellen?
Het valt mij op dat veel westerse mensen India nog steeds vooral zien als een arm land. Dat kwetst mij. Ja, er is armoede en er moet veel gebeuren om dat te veranderen. Maar er is veel ontwikkeling in het land, waar mensen uit alle lagen van de bevolking van meeprofiteren.
En nog iets. Weten de mensen in Nederland dat veel schoolkinderen in India leren over een beroemde landgenoot van jullie? Een jongetje dat door zijn vinger in een lekkende dijk te steken zijn medemensen redde. Indiërs houden van heldenverhalen. Kinderen krijgen geen genoeg van dit verhaal!

XXX



terug
Kinderarbeid & Onderwijs
HOME Landelijke India Werkgroep
tijdschrift INDIA NU
Landelijke India Werkgroep - 1 oktober 2012